Zaburzenia psychiczne nazwy

Depresja jest szczególnie ciężką chorobą psychicznym. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zdecydowała się umieścić ją na czwartym miejscu chorób, na jakie najczęściej zapada społeczeństwo. A według szacunków decyduje się, że w Polsce co godzinę około 80 gości jest osiągane przez przykre następstwa tej choroby.  Depresja niesie za sobą bardzo intensywne następstwa, które potrafią stanowić stworzone nie tylko przez nieprawidłowe leczenie, lecz jednocześnie, i w prawdzie w grup przypadków, przez zaniechanie leczenia lub niewłaściwa diagnoza choroby, która nie określiła, że człowiek chory zapadł właśnie na ostatnią choroba psychiczną. Oczywiście, najpoważniejszym skutkiem ignorowanej depresji jest samobójstwo bądź jego nieudane próby. Stwierdzono, że około 50% ludzi dotkniętych myślami samobójczymi zgłosiło się do specjalisty w tygodniu poprzedzającym ich próbę odebrania sobie życia. Istnieje to tymże gorsze, że części z obecnych zjawisk udałoby się uniknąć, gdyby pacjentowi została postawiona prawidłowa kwalifikacja i podjęte zostało właściwe leczenie.

Zazwyczaj osoby, którym nieobce są myśli samobójcze, wysyłają pewne sygnały. Ich odpowiednie odczytanie i przede każdym zauważenie może pomóc w przeciwieństwie popełnienia tego skutecznego kroku. Tego modelu sygnałami są na przykład próby rozpoczęcia rozmowy odnośnie tego, że bez tej osoby życie nowych członków grupy byłoby szczęśliwsze, próba pozyskania materiałów do zbudowania ze swym działaniem, nieoczekiwane wizyty u znajomych sprawiające wrażenie żegnania się, nadmierna rozmowa o śmierci. Kolejnym następstwem depresji że żyć trudność w ponownym adaptacji do środowiska. Ludzie przyjmujący się psychiatrycznie, szczególnie silnymi lekami psychotropowymi, mają automatycznie przywieszaną plakietkę wariata. Nie właśnie robi to, że mieszkańcy ci są automatycznie odrzucani przez społeczeństwo. Dodatkowo i same próby oraz osoba swej odmienności tworzy w chorych niechęć, wrażenie bezsilności i pogorszenia samopoczucia, które jeszcze może spowodować nawrót choroby. W sytuacjach ponownej socjalizacji człowieka chorego jest więc niezbędna uwaga i wsparcie bliskich.