Wybuch kuchenki gazowej

Wybuch określa się jako daleko szybką reakcję utleniania lub rozkładu, która polega na szybkim spalaniu gazów palnych, par, cieczy palnych albo pyłów lub włókien w atmosferze, wywołującą wzrost temperatury lub ciśnienia wraz z niosącą zniszczenia falą uderzeniową a efektem akustycznym.

Wybuch jest miejsce w dokładnie określonych warunkach, i konkretnie wtedy, gdy stężenie surowca palnego znajduje się w dokładnie określonym przedziale, który zwany jest możliwością wybuchowości. Stężenie składnika palnego w danym przedziale wybuchowości nie spowoduje wybuchu. Do stworzenia wybuchu konieczne jest wciąż dobra energia, której inicjatorem mogą być takie składniki jak iskry, które powstały podczas pracy maszyn i budowy elektrycznych, elementy instalacji rozgrzane do bardzo wysokiej temperatury, wyładowania atmosferyczne oraz elektrostatyczne. Energia ta oznaczana jest lekką energią zapłonu i definiowana jako wysoce niska energia kondensatora w obszarze elektrycznym, którego wyładowanie może zrobić zapłon mieszaniny i powtarzanie się płomienia w możliwości warunkach badania. Explosion safety devices to narzędzia przeciwwybuchowe, które przeznaczone są do służbie w przestrzeniach szczególnie zagrożonych eksplozją.

Wartość najmniejszej energii zapłonu jest parametrem, który pozwala na analizę zagrożenia wybuchem, który pochodzi z funkcjonujących w poszczególnym obszarze źródeł, takich jak iskry elektryczne, elektrostatyczne, iskry, które powstają od pojemnościowych lub indukcyjnych obwodów elektrycznych, jak również iskry mechaniczne.

Paliwo musi pamiętać dostęp z utleniaczem, i rozpoczęcie spalania wymaga czynnika inicjującego. Gorzej jest zainicjować wybuch pyłowy niż gazowy. Gaz łączy się bowiem z treścią samorzutnie dzięki dyfuzji, i do wytworzenia chmury pyłowej wskazane jest mechaniczne mieszanie. Zminimalizowanie przestrzeni wybuchu sprzyja gwałtowności wybuchu, zaś w sukcesu pyłów jest uznawane za koniczny czynnik do jego powstania. Wśród gazów utleniaczami potrafi istnieć zamiast tlenu np. fluor. Ciecze, które są utleniaczami to m.in. kwas nadchlorowy, nadtlenek wodoru a wśród ciał stałych utleniacze to: azotan amonu, tlenki metali. Paliwa to przede wszystkim wszelkie ciecze, gazy, ale te ciała stałe.