Uziemienie w bloku

Zadaniem uziemienia elektrostatycznego jest minimalizowanie ryzyk powiązanych z początkiem palnych substancji na wynik przeskoku iskry elektrostatycznej lub związanych z nagromadzaniem się ładunków elektrostatycznych. Uzyskuje się go w czasie przejazdu i obróbki palnych proszków, alkoholi i cieczy.

 

Najprostsze uziemienie elektrostatyczne (electrostatic earthing) zbudowane jest z zacisku uziemiającego oraz przewodu. W bardziej rozbudowanych modelach zainstalowany jest system ochronie stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest transportowanie lub dozowanie produktu, pod warunkiem prawidłowego podpięcia uziemiania.

Niebezpieczne naładowania elektrostatyczne mogą dochodzić w sezonie napełniania lub opróżniania zbiorników z proszkami, cieczami czy granulatami. Do tworzenia naładowań elektrostatycznych prowadzi także mieszanie, rozpylanie czy pompowanie substancji łatwopalnych. Przemieszczenia ładunków elektrycznych produkowane są w końcu kontaktu i rozdzielenia. Ich siła jest ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, które kontaktują się ze sobą oraz właściwości mediów, geometrii materiałów zbiorów czy przeładunku. W zysku nagłego, bezpośredniego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może uzyskać do stworzenia krótkiego impulsu prądowego, który będzie oczywisty w stronie iskry. Z kolei niemonitorowane iskry mogą prowadzić powstanie zapłonu mieszaniny gazu i powietrza, i w efekcie do eksplozji. Sposobem na pozbycie się powyższego zagrożenia jest wykonanie uziemienia, które będzie świadome za kontrolowane odprowadzanie ładunków elektrostatycznych. Znacznie większe bezpieczeństwo zapewniają nowe systemy nadzorowania uziemienia.