Unijna dyrektywa atex

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, jakie muszą być spełnione przez wszystkie produkty, które są przeznaczone do zastosowania w strefach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z dyrektywą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, wprowadzanych w poszczególnych krajach członkowskich regulowane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą być sprzeczne z przepisami dyrektywny, ani nie może dochodzić do zaostrzenia wymagań narzuconych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została wprowadzona w życie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, jakie jest związane z zastosowaniem dowolnego produktu w obszarach, w których może występować atmosfera grożąca wybuchem.

Producent ponosi pełną odpowiedzialność za określanie, czy dany produkt podlega ocenie zgodności z normami atex oraz za dostosowanie danego produktu do tych norm.

Atest atex jest wymagany w przypadku produktów, które znajdują się w strefie zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia wybuchem jest to przestrzeń, gdzie produkuje się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w połączeniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do grupy takich substancji zalicza się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Mogą to być np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy.

Do wybuchu dochodzi w przypadku, kiedy duża porcja energii pochodząca z efektywnego źródła zapłonu trafia do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru dochodzi do wybuchu, który stanowi poważne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.