Mielenie miesa na kotlety

Produkcyjnym procesom technologicznym towarzyszy emisja zanieczyszczeń pyłowych, zwłaszcza w trakcie wydobycia surowców, kruszenia, mielenia, mieszania, przesiewania. Obok hałasu, pyły przemysłowe stanowią największe ryzyko dla zdrowia chodzących w takim miejscu osób.

Ze względu na zysk na stan zdrowia pyły liczymy na:
– pyły drażniące,
– pyły toksyczne,
– pyły alergizujące,
– pyły kancerogenne,
– pyły zwłókniające.
Podstawowym działaniem w centrum emitującym zanieczyszczenia pyłowe jest pozytywne zapobieganie przez stosowanie wyjątkowej oraz społecznej ochrony przeciwpyłowej.
Do ochrony indywidualnej zaliczamy:
– półmaski jednokrotnego użytku,
– półmaski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– gry z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– hełmy i kaptury ochronne.
Zbiorowa ochrona przeciwpyłowa obejmuje: systemy napowietrzająco-wentylujące, stanowiskowe systemy odpylające, wolnostojące dmuchawy i wentylatory.
Urządzenia odpylające dzielimy na: odpylacze stare i mokre.
Najczęściej używane odpylacze to: komory osadnicze, odpylacze z klasą filtracyjną, cyklony i multicyklony, odpylacze elektrostatyczne, odpylacze mokre.
Komory osadnicze to sam z najpopularniejszych odpylaczy o małych kosztach instalacji. Zaletą tego wyjścia jest niewielka skuteczność odpylania, dlatego często są wykorzystywane w zintegrowaniu z nowymi odpylaczami. Znacznie silną skutecznością działania określają się odpylacze filtracyjne. Stosowane w sektorze ceramicznym i metalurgicznym są samą z wybranych metod odpylania. Odpylacze mokre wykorzystują wodę w końcu zneutralizowania wydzielanego pyłu. Skutkiem ubocznym są ścieki powstające na skutek przenoszenia zanieczyszczeń do cieczy. Szczególne, jedyne rozwiązania wymagają być zastosowane dla stref zagrożonych wybuchem, dla których instalacje odpylające (dedusting installations) muszą posiadać certyfikat ATEX.
Wybór urządzenia odpylającego uzależniony jest z gałęzi przemysłu i z określonego zagrożenia.