Endometrium folliculare

Endometrial scratching ( z ang.) to kontrolowany uraz endometrium, czyli celowe uszkodzenie błony śluzowej macicy kobiety, w charakterze podniesienia jej receptywności (ułatwieniu zagnieżdżeniu się w niej zarodka).
Stretching można wytworzyć w oryginalny sposób. Zazwyczaj bierze się do owego sensie sterylnej i jednorazowej sondy (pipelli). Sposób ten wykonywany jest pod stałą kontrolą USG. Jego inwazyjność i odczuwalność dla pacjentki jest dosyć niewielka. Rzadziej procedurę uzyskuje się histeroskopowo (tylko pod kontrolą lekarza).
Zabieg endometrial scratching jest mało ważnych zalet. Wg badań zwiększa on dwa razy odsetek ciąż zakończonych powodzeniem u pacjentek, które narzekają na nawracające niepowodzenia implantacji. Zagnieżdżenie się zarodka w macicy kobiety jest bowiem kluczowym momentem i rozwija do dalszego prawidłowego rozwoju ciąży. Stanowi ostatnie też zwieńczenie programu zapłodnienia pozaustrojowego – in vitro. Sukces implantacji zależy wprawdzie nie wyłącznie z jakości zarodka, który zależy transferowi, lecz jeszcze z jednych właściwości błony śluzowej macicy.
Czym stanowi endometrium? To nic dziwnego jak błona śluzowa macicy. Jest ona daleko wyczulona na hormony steroidowe, a w szczególności na gestageny oraz estrogeny. Ulega znacznym zmianom w przeciwnych momentach kobiecego cyklu miesiączkowego. U dziewczynek znajdujących się przed okresem dojrzewania ma grubość maksymalnie do 0,5 mm. Kobiety regularnie miesiączkujące mają błonę o grubości 7-9 mm w terminie jajeczkowania, natomiast w nowej fazie cyklu nawet 15 mm.
Kobiety, które odbyły już menopauzę i dają hormonalną terapię zastępczą posiadają endometrium o grubości maksymalnie 8 mm. Osoby nie stosujące HTZ mają błonę jeszcze cieńszą (do 5 mm). Po okresie pokwitania endometrium niższe niż 12 mm może świadczyć nawet o poprawiającej się chorobie nowotworowej.
Błona śluzowa zbudowana jest z dwóch warstw: podstawowej i czynnościowej. Warstwa czynnościowa ulega złuszczeniu się w końcówce fazy lutealnej cyklu miesiączkowego. Warstwa ważna to “przedmiot zapasowy”, z którego na początku kolejnego cyklu przekonuje się warstwa czynnościowa.