Dyrektywy ue nowego podejscia

Dyrektywa ATEX w naszym systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Zwraca się do produktów przeznaczonych do pracy w odległościach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą spełniać rygorystyczne wymagania wznoszące się nie tylko do bezpieczeństwa ale również do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W istota przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a i powiązane z tym jakieś procedury oceny w decydującej mierze uzależnione są z poziomu zagrożenia środowiska, w którym dane danie będzie robiło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi spełniać określony produkt, by mógł stanowić obsługiwany w strefach zagrożonych wybuchem. Jednak o które strefy chodzi? Przede każdym mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie ważne zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linii. Stanowi ich dwie. W początkowej grupie uważają się urządzenia, które wiąże się w podziemiach kopalni oraz na powierzchniach, jakie mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część kieruje się do urządzeń, które wiąże się w kolejnych miejscach, a jakie potrafią być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla ludziach urządzeń siedzących w przestrzeniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. I bardziej konkretne wymagania można z łatwością znaleźć w normach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia przyjęte do roboty w strefach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien być silny, widoczny, stały i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontrole lub pojedyncze urządzenia w charakterze zapewnienia współprace z prawymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy również pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.